Spływy kajakowe - Kiewna - Żejmiana

Kiewna jest niewielką, krótką, płytką i bardzo czystą rzeką wijącą się w przeważającej części w lesie w dość głęboko wyżłobionym korycie. Płynąc kajakiem często mija się porośnięte lasem piaszczyste brzegi i urwiska.

Szlak jest dość łatwy, ale zdarzają się przeszkody w nurcie w postaci powalonych drzew i głazów, które przy nieumiejętnym manewrowaniu kajakiem mogą spowodować wywrotkę. Po wypłynięciu z jeziora, nurt Kiewny jest początkowo dość słaby, ale jego prędkość wzrasta w miarę pokonywania kolejnych kilometrów spływu. Żejmiana jest już rzeką szerszą i bardziej wartką, a ostatnie kilkanaście kilometrów przed ujściem do Wilii (Neris) jest na tyle szybkie, że zdarzają się miejsca, gdzie trzeba nawet hamować kajaki.

0,0 km - Spływ kajakowy najlepiej rozpocząć od zachodniego końca jeziora Ejsiaty (Aisetas). Jest tu dobry dojazd szutrową drogą prowadzącą wzdłuż południowego brzegu jeziora, z której na wysokości przystanku autobusowego należy skręcić w las w stronę jeziora i po 50-ciu metrach dojechać na polanę, gdzie można świetnie przenocować i wykapać się w czystym jeziorze. Jezioro jest wąskie i bardzo długie, otoczone ze wszystkich stron lasami. Brzegi są miejscami zagospodarowane przez zabudowę letniskową, ale jest ona dość dobrze wkomponowana w krajobraz. Liczne miejsca do zatrzymania się, ale w większości dostępne tylko od strony wody. Trudno jest wszystkie opisać, bo jest ich naprawdę dużo, także nawet w szczycie sezonu coś wolnego na pewno się znajdzie.

3,9 km – świetne miejsce na postój na północnym brzegu jeziora wśród sosen. Dobre zejście do wody, miejsce na ognisko i są nawet zrobione ławki z bali. Warto po przyjeździe przepłynąć ten odcinek, aby tutaj rozbić obozowisko. Miejsce na kilka namiotów. Kilkaset metrów dalej północny brzeg jeziora tworzy niewielką zatokę i wybudowano tu mały, kameralny ośrodek wypoczynkowy. Świetne i naprawdę urocze miejsce.

6,6 km – cypel na lewym brzegu jeziora. Bardzo dobre miejsce na biwak, ale dość uczęszczane i zajmowane najczęściej przez wędkarzy. Punkt ten jest jednocześnie rozwidleniem szlaków, bowiem kierując się za cyplem w lewo można wpłynąć na dwa połączone jeziora, Galuonis i Dumolis, jednak po ich opłynięciu trzeba będzie wrócić na Ejsiaty.

7,9 km – końcówka półwyspu bardzo głęboko wciętego w jezioro. Na prawo za cyplem około 2 kilometrowa zatoka bez przepływu. Należy płynąć prosto lekko kierując się na lewo. Na cyplu jest również doskonałe miejsce na obozowisko, ale miejsce to jest również ulubione przez wędkarzy.

14,7 km – wypływ z jeziora do rzeki, która na większości map do ujścia do jeziora Kiewna nosi nazwę Ejsiata. Aby wypłynąć z jeziora Ejsiaty na tę rzekę, należy około 300 metrów przed widocznym końcem jeziora i wysokim nasypem drogowy skręcić w prawo na zatokę, z której będzie już widoczny wypływ. Rzeka Ejsiata jest bardzo płytka i zarośnięta, ale nurt jest dość wartki. Pierwsze kilkaset metrów rzeka płynie w gęstym lesie, stąd mogą zdarzyć się przewrócone drzewa i przenoski kajaków. Następnie las ustępuje i pojawiają się łąki i tereny otwarte, brzegi są często zarośnięte trzciną. Szerokość koryta, które często jest mocno zagłębione, waha się od 3 do 12 metrów. Bardzo ładna okolica, zwłaszcza po monotonii niemal 15-to kilometrowego jeziora.

15,1 km – most drogowy.

15,2 km – kładka. Brzegi pomiędzy mostem a kładką są zabudowane domkami letniskowymi.

15,7 km – drewniany wysoki mostek przy nowo wybudowanym domku letniskowym na lewym brzegu. Poniżej mostku płynie się uregulowanym fragmentem, ale mimo to rzeka wygląda naturalnie. Brzegi są mocno zarośnięte trzciną i przy wąskich fragmentach ma się wrażenie płynięcia w tunelu trzcinowym.

18,8 km – dwa niewielkie mosty – drogowy i kolejowy. W okolicy nieliczne zabudowania.

20,3 km – świetne miejsce na biwak na prawym brzegu jeziora. Pomost, dobre miejsce do kąpieli.

21,1 km – niewielki, słabo widoczny i zarośnięty wypływ z jeziora Kiewna. Aby go nie ominąć płynąć przy prawym brzegu jeziora, gdyż jezioro ciągnie się jeszcze kilkaset metrów w kierunku wschodnim. Za wypływem rzeka jest wprawdzie zarośnięta roślinnością wodną, ale płynie się bez problemu. Szerokość Kiewny jest zmienna, od 2 do 8 metrów, koryto kręte i wartkie. Woda bardzo czysta. Rzeka płynie w większości przez las olchowo – brzozowo – sosnowy i jest wyjątkowo piękna. Miejsc na biwaki mało, szczególnie dla większej liczby namiotów.

22,3 km – most drogowy.

23,4 km – most drewniany. Szczątkowe zabudowania w okolicach mostu.

26,1 km – most kolejowy. Charakter rzeki się zasadniczo nie zmienia.

27,6 km – drewniany, dosyć solidnie wyglądający most drogowy. Okolice zabudowane domkami, głównie letniskowymi, sporo pomostów przy brzegach.

28,6 km – biwak na prawym brzegu w lesie. Jedno z nielicznych dostępnych miejsc i należy liczyć się z tym, że może być zaśmiecone.

30,1 km – betonowo drewniany most drogowy. W okolicach mostu zabudowania gospodarskie, które są coraz częściej wykupywane i przekształcane na letniska. Poniżej mostu sporo kamieni i kłód w korycie, należy uważać aby na nie napłynąć. Nurt miejscami mocno przyśpiesza, a rzeka jest bardzo płytka.

31,3 km – bardzo ładnie położony biwak na skarpie na prawym brzegu w lesie brzozowo – sosnowym. Łatwo dostępne drewno na ognisko.

32,0 km – solidny most drogowy na trasie Łabanoras – Kaltinenai, w okolicach stylowa zabudowa letniskowa, zwłaszcza przed mostem.

32,7 km – kładka drewniana. Po prawej stronie pojedyncze domki i gospodarstwa.

32,9 km – biwak na lewym brzegu pośród lasu brzozowego. Wyjście dość strome, ale miejsce bardzo ładne.

33,9 km – betonowo – drewniany most drogowy. Na lewym brzegu poniżej mostu pojedyncze zbudowania.

34,3 km – ujście Kiewny do jeziora Gilutis. Tuż przed ujściem z prywatnej posesji w rzeką wchodzi długa kładka i biegnie po środku wzdłuż rzeki. Dziwnie to wygląda… Po wpłynięciu na jezioro należy skierować się praktycznie na wprost i płynąć w kierunku wschodnim, aby dotrzeć do wypływu. Prawy brzeg jeziora niedostępny, natomiast na lewym znajdują się tereny prywatne.

35,0 km – wypływ z jeziora Gilutis. Następnie płynie się zarośniętym przesmykiem pomiędzy jeziorami Gilutis i Sakłotis.

35,8 km – wpływ na jezioro Sakłotis, które jest w zasadzie dużym rozlewiskiem, z niespotykanie gęstym kobiercem roślinności wodnej tworzącej znakomity filtr biologiczny. Grubość warstwy roślin sięga nawet kilku metrów. Dużo ptactwa wodnego, zwłaszcza kaczek. W wielu miejscach wystają kępy szuwarów. Do wypływu należy się kierować na lewo od widocznego na wprost wzgórza i zabudowań na jego szczycie, a następnie zgodnie z zakrętem jeziora w prawo.

36,6 km – most we wsi Kuklai tuż za wypływem Kiewny z jeziora Sakłotis. Warto wysiąść w okolicach mostu i pójść 2 km drogą na lewo od mostu do miejscowości Kaltinenai, gdzie będzie można zrobić zakupy, bowiem przez ponad 20 kolejnych kilometrów nie będzie takiej okazji! Za wsią rzeka wpływa w gęsty las.

37,6 km – jedno z niewielu miejsc biwakowych na prawym niewysokim brzegu. Łatwo dostępne drewno na ognisko.

38,3 km – świetne miejsce na biwak na lewym brzegu otoczone lasem. Łatwe wyjście, dużo miejsca na namioty.

38,5 km – kolejne miejsce na biwak w lesie za ostrym zakrętem Kiewny w lewo. Zagrożenie komarami duże.

38,9 km – ujście Kiewny do Żejmiany. Na lewym brzegu zabudowania wsi Szakaliszki. Żejmiana przy wpływie Kiewny ma około 20 m szerokości, jest dość głęboka, kręta i bardzo czysta. Piaszczyste dno wyraźnie widoczne przy każdej głębokości. Początkowo dużo miejsc biwakowych, zwłaszcza w okolicach terenów otwartych, po wpłynięciu do lasu jest już ich znacznie mniej, ale bez problemu można coś znaleźć co 2-3 km. W większości Żejmiana płynie w gęstym lesie pośród bardzo wysokich zalesionych i często urwistych brzegów tworząc niepowtarzalny krajobraz. Na dolnym odcinku rzeki często można spotkać Litwinów pływających na gumowych tratwach ratunkowych, co wygląda bardzo niekonwencjonalnie…

42,0 km – miejsce na prawym wysokim brzegu doskonałe miejsce biwakowe pośród lasu brzozowo – sosnowego. 50 metrów dalej jest zresztą kolejne świetne miejsce – z łagodniejszym wyjściem, otoczone świerkami. Doskonałe miejsce do kąpieli.

43,5 km – biwak na prawym brzegu, pośród rzadko rosnących sosen. Widoczne zabudowania wsi Łukna.

44,9 km – piękny biwak na lewym brzegu w sosnowym lesie na 2-3 metrowej piaszczystej skarpie. Ewentualnie dobre miejsce na nocleg.

45,9 km – wysoka, około 10 metrowa piaszczysta skarpa w sosnowym lesie na lewym brzegu. Wyjście strome, ale to jedno z najładniejszych miejsc na biwak podczas całego spływu. Dużo miejsca na namioty.

48,3 km – możliwe miejsce na postój na stosunkowo wysokim, ale łagodnie wznoszącym się brzegu, nieco zabagnionym.

49,5 km – możliwe miejsce na biwak na lewym brzegu na otwartej polanie. Las nieco w oddali.

49,9 km – świetne miejsce na biwak na wysokim lewym brzegu w sosnowym lesie na zakręcie rzeki w prawo. Miejsce jest położone 20 metrów za zabagnionym ujściem niewielkiego lewostronnego dopływu Sventele.

54,1 km – biwak na prawym wyższym brzegu ze stołem, ławkami. Miejsce na dużą ilość namiotów. Gdyby to miejsce było zajęte, to zatrzymać się też można kilkaset metrów dalej i na pewno da się znaleźć wolne miejsce.

55,3 km – betonowy most drogowy w miasteczku Svencioneliai, w którym można zrobić zakupy. Przed mostem dobre miejsce na zatrzymanie się na prawym brzegu z ławkami i stołami. Aby dostać się do sklepu, należy po wyjściu z kajaka przejść przez most i pójść główną drogą około 1 km. Za kolejne 800 metrów jest centrum i duży sklep Maxima oraz bankomat przy wejściu do niego. Most jest na początku miejscowości, która ciągnie się jeszcze przez kolejne 2,5 km.

57,3 km – metalowo – drewniana kładka dla pieszych.

57,7 km – biwak na lewym brzegu, otwarta, duża polana otoczona lasem. Piaszczyste wyjście do wody. Latem mogą tu przyjeżdżać miejscowi.

58,8 km – możliwy biwak na prawym, wysokim brzegu w sosnowym lesie. Wyjście strome i dość trudno przycumować tu kajaki, chyba że w pobliskich trzcinach, ale widok z góry ładny. 200 metrów dalej jest następne miejsce na biwak na prawym brzegu. Również dość strome wyjście, są nawet ławki i stół.

60,1 km – wisząca kładka. Tuż przed nią widoczne pojedyncze zabudowania.

61,1 km – świetne miejsce na biwak na prawym, dość wysokim brzegu otoczone sosnowym lasem. Dużo roślinności wodnej, także do kąpieli nie najlepsze.

63,2 km – miejsce na biwak na prawym brzegu na zakręcie rzeki w lewo. Długa piaszczysta skarpa w sosnowym lesie.

67,2 km – ujście prawostronnego dopływu rzeki Lokaja na ostrym zakręcie Żejmiany, która ma tu około 25 metrów szerokości. Cały czas płynie się wśród wysokich lesistych urwisk, miejsc do wyjścia dużo. W wodzie mnóstwo falującej z prądem roślinności wodnej.

68,8 km – biwak około 20 metrów za betonowym mostem drogowym.

69,6 km – świetne miejsce na biwak na prawym brzegu. Łagodnie wznoszące się wzgórze w sosnowym lesie.

72,3 km – mijamy domki letniskowe na lewym brzegu. Widać, że wcześniej była tu wieś, która na nowo jest zagospodarowywana zabudową letniskową.

72,9 km – wielki, wygodny biwak na lewym brzegu w pobliżu stacji kolejowej o nazwie Żejmiana. Można stąd pociągiem dojechać do Wilna. Dalej przez kilka kilometrów rzeka płynie w gęstym lesie, jest kilka miejsc biwakowych, ale wyjścia nie są zbyt wygodne.

80,2 km – bardzo dobry biwak na lewym brzegu w sosnowym lesie. Wysoki, urwisty brzeg jest w tym miejscu nieco głębiej wcięty. Jest to jedno z lepszych miejsc na trasie spływu.

81,3 km – pompownia - pobór wody z Żejmiany do pobliskich dość dużych stawów hodowlanych, nieco poniżej wypływ ze stawów. Jednostajny szum pomp słychać już 2 km wcześniej.

84,2 km – biwak na piaszczystej długiej skarpie około 5-6 metrowej wysokości. Dochodzi tu droga leśna, więc mogą tu dojeżdżać miejscowi.

87,2 km – stary, rozpadający się wysoki drogowy most drewniany w lesie. W niektórych opisach występuje jako nie używany i choć trudno w to uwierzyć sądząc po jego rzeczywiście fatalnym stanie, ale byliśmy świadkami przejazdu samochodu osobowego przez ten most. Było to tym bardziej niesamowite, że most jest bardzo spróchniały, dziurawy i ma około 3 m wysokości ponad lustrem wody. Patrzyliśmy okrągłymi ze zdumienia oczyma na śmiałka, ale mu się jednak udało… Około 300 metrów za mostem jest biwak na prawym, dość wysokim brzegu. Miłe miejsce, ale można tu dojechać samochodem i mogą przyjeżdżać lokalni. Okolica stanowiła przedwojenny polski poligon Pohulanka nieopodal Wilna. Od mostu rzeka wpływa w zwarty las dochodzący do samej wody. Szerokość rzeki – 25-30 metrów, czyli w zasadzie bez zmian, brzegi są nieco bagniste, ale dno rzeki to ciągle żółty piasek.

88,1 km – biwak w lesie na lewobrzeżnej skarpie. Stół, ławki i miejsce na ognisko. Wyjście z kajaka dość łatwe, sporo miejsca na namioty.

89,2 km – ujście lewostronnego dopływu Mera. Lewy brzeg opada tu kończąc wyjątkowo wysokie urwisko, na którym można zabiwakować mając bardzo ładny widok, ale wejście jest bardzo strome.

89,8 km – miejsce na biwak na lewym wysokim brzegu w sosnowym lesie. Wyjście jest jednak stosunkowo łagodne i piaszczyste. Rzeka płynie tu korytem głęboko wciętym w dolinę. Zdarzają się przewrócone drzewa, ale nie stanowią one szczególnego niebezpieczeństwa.

94,8 km – biwak na prawym brzegu w sosnowym lesie. Rzeka jest tu szeroka i płytka, gęsto zarośnięta roślinnością zanurzoną, stąd do kąpieli nie bardzo się nadaje. Miejsc biwakowych jest coraz mniej, stąd należy je starannie rozplanowywać. Kilkaset metrów dalej jest jednak lepsze miejsce – z ławkami, stolikiem i miejscem do kąpieli, ale może być zajęte.

98,1 km – otwarta łąka na prawym brzegu zdolna pomieścić większą liczbę namiotów. Są schodki do wody, więc bywa ona wykorzystywana. Zbliżamy się do miejscowości Podbrodzie (Pabrade).

100,8 km – most drogowy w Podbrodziu. Tuż przed mostem z prawej strony dopływa rzeka Dubinga, na której przy ujściu widać drugi most. Podbrodzie to duża miejscowość, w której jest kilka sklepów, w tym jeden przy samym moście. Można tu też skorzystać z bankomatu, a nawet wymienić pieniądze w kantorze, o ile będzie czynny. Na zakupy najlepiej zatrzymać się w pobliżu mostu, ale nurt jest dość wartki i kamienisty.

101,8 km – kładka dla pieszych. Na wysokości Podbrodzia Żejmiana jest płytka i szeroka, z licznymi głazami w nurcie, na które trzeba uważać. 200 metrów dalej widoczne drewniane pale po starym moście.

102,8 km – wisząca kładka dla pieszych.

107,5 km – biwak w lesie na prawym, dość wysokim brzegu. Wyjście nie najlepsze, ale biwaków jest tu coraz mniej. Na lewym brzegu nowe pojedyncze zabudowania.

108,7 km – wisząca kładka dla pieszych. Widok jak w dżungli amazońskiej.

111,1 km – biwak na prawym brzegu. Wyjście nie jest rewelacyjne, ale ujdzie, tym bardziej że miejsc do zatrzymania się jest coraz mniej. 400 metrów dalej kolejne miejsce na wysokiej – 7 metrowej skarpie w sosnowym lesie, ale wyjście na brzeg również dość trudne. Za kolejne 200 metrów miejsce przy dużym dębie, ale choć brzeg jest niższy, to wyjście błotniste.

112,6 km – wisząca kładka dla pieszych. Przechodzenie po niej wydaje się mocno ryzykowne.

113,1 km – potencjalne miejsce na biwak na prawym brzegu w pobliżu dużego dębu. Wyjście z wody słabe.

114,6 km – na lewym brzegu na zakręcie rzeki możliwy biwak. Miejsce dość ładne, ale wyjście nie najlepsze.

116,7 km – bardzo dobry biwak na lewym brzegu na ostrym zakręcie rzeki, która jest tu płytka, wartka i bardzo kamienista. Miejsce położone w świerkowym lesie, sporo miejsca na namioty, ale często bywa zajęte.

117,1 km – ostatni most drogowy na Żejmianie przy miejscowości Drażyle (Druziliai), której mieszkańcami są w większości Polacy. Dobre miejsce do zakończenia spływu! Do ujścia nieco ponad 2 km i liczne głazy w nurcie.

119,3 km – ujście Żejmiany do Wilii (Neris). Po około 50-ciu kilometrach można dopłynąć do Wilna, ale rzeka jest już szeroka, monotonna i ma dość brudną wodę.

Koszty spływu kajakowego na Litwie (min. ilość uczestników – 8 osób)
Szlak i czas trwania spływu	Miejsce rozpoczęcia i zakończenia spływu	Cena
Kiewna - Żejmiana (7 dni)	Aisetas - Drażyle	490 zł/osobę

UWAGA! - Spływy szlakiem Kiewna - Żejmiana tylko dla grup zorganizowanych. Termin spływu dowolnie ustalony przez grupę.

Świadczenia zawarte w cenie:

• miejsce w kajaku lub kanoe z wyposażeniem (wiosła/pagaje, kamizelki asekuracyjne),
• zalaminowana mapka trasy na czas spływu (jeden komplet na kajak),
• transport uczestników i sprzętu na miejsce rozpoczęcia i powrotny z miejsca zakończenia spływu,
• ubezpieczenie NNW.

Pobierz punkty szlaku kajakowego Kiewną - Żejmianą do swojego GPS-u